علت نامگذاری ایامالبیض
دو دیدگاه در این زمینه وجود دارد؛ اول اینکه در این سه روز به دلیل کامل بودن ماه، شبها
روشن و سفید است و به همین جهت روزهای این سه شب را ایامالبیض به معنای روزهای
سفید نامیدهاند.
دیگر اینکه در حدیثی از پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله وسلم آمده است: «هنگامی که آدم خطایی که ترک اولی بود را انجام داد، بدنش سیاه شد، پس از آن بر قلبش الهام شد که روزهای 13 و 14 و 15 را روزه بگیرد، هر روز از این روزها را که روزه گرفت، بخشی از بدنش سفید شد، وقتی سه روز تمام شد، تمام بدنش سفید شده بود، به همین دلیل این روزها را روزهای سفید گفتهاند.
«ابن مسعود» سبب نامیدن این ایام به
«ایام البیض» را چنین نقل میکند:
از نبی اکرم (ص) شنیدم که میفرمودند: «هنگامی که جناب آدم علیهالسلام عصیان پروردگارش را کرد، منادی از عرش ندا داد، ای آدم از جوار رحمت من بیرون شو، زیرا کسی که عصیان مرا کند در جوار من نیست، حضرت آدم و فرشتگان گریستند، سپس خداوند جبرئیل را نزد حضرت آدم (ع) فرستاد، جبرئیل حضرت آدم را در حالی که رنگ او از نورانیت بهشتی به تیرگی تغییر کرده بود به زمین فرود
آورد.
وی ادامه داد: ملائکه با دیدن
این وضعیت فریاد بر آوردند: پروردگارا، خلقی آفریدی و از روح برگزیده خود در او
دمیدی و ملائکه را به سجده او در آوردی و به یک گناه سفیدی او را به سیاهی مبدل
کردی، پس منادی از آسمان ندا کرد که امروز را برای خداوند روزه بگیر و آن روز
سیزدهم ماه بود و چون آدم آن روز را روزه گرفت و قسمتی از تیرگی حضرت آدم (ع) برطرف
گشت تا اینکه در انتهای این سه روز به حالت اول خود برگشت به این دلیل این ایام را
«ایام البیض» نامیده شد.